Formeel gesproken: de OR mag zijn eigen werkwijze rond agenda’s en (jaar)verslagen bepalen, maar moet dat wel vastleggen in het eigen reglement. In WOR14 staat dat agenda’s en verslagen ‘bekend gemaakt moeten worden aan alle in de onderneming werkzame personen’. Wat je voorstelt (beschikbaar via een contactpersoon in plaats van op intranet) lijkt me formeel niet vallen onder ‘bekend maken’. Nu is die term niet in de wet gedefinieerd, maar het lijkt me dat dit meer is dan informatie op verzoek doorsturen, waarbij er ook nog getoetst wordt of iemand recht heeft op die info. (Dat lees ik niet in je tekst, maar ik vermoed dat dit wel de bedoeling is.)
Je kunt dit ook opmaken uit de toelichting van de SER op het voorbeeldreglement, waarin op bladzijde 76 staat:
Voor bekendmaking van het verslag binnen de onderneming zijn verschillende methoden denkbaar, die kunnen variëren van het ter inzage leggen of het ophangen op prikborden tot beschikbaarstelling aan alle in de onderneming werkzame personen per interne post, al dan niet via de mail, intranet of op andere digitale wijze. De secretaris kiest voor een methode die de werknemers in staat stelt op eenvoudige en efficiënte wijze van het verslag kennis te nemen.
Vooral die laatste bijzin lijkt relevant.
Daar komt bij dat er niet staat dat de OR moet voorkomen dat agenda’s en verslagen bij anderen dan alle in de onderneming werkzame personen terecht komen.
Dus nee, volgens ons lijkt de voorgestelde manier van werken niet binnen de wet te passen. Voor zover ons bekend is dit nog niet door een rechter getoetst, dus het zou kunnen dat er adviseurs zijn die hier anders over denken. Wel heeft de bedrijfscommissie zich eerder uitgesproken over delen van agenda’s en verslagen binnen de politie (link).
Dan de praktische kant. De verslagen zijn bedoeld als terugkoppeling en verantwoording aan de mensen die de OR vertegenwoordigt. Het inbouwen van een drempel kan de verbinding tussen kiezer en gekozene verzwakken. Dit lijkt me niet in het belang van goede medezeggenschap. (Vergelijk het met verslagen van de gemeenteraad of de Tweede Kamer; die zijn niet voor niets openbaar.) Door deze manier van werken loopt de OR het risico het verwijt te krijgen om niet-transparant te zijn.
Jouw vraag maakt ons dan ook benieuwd naar de achtergrond van je vraag. Waarom wil je extra controle houden t.a.v. het delen van agenda’s en verslagen? We kunnen ons voorstellen dat de OR niet wil dat gevoelige informatie bijvoorbeeld bij de media terecht komt. De gebruikelijke oplossing hiervoor is om die informatie niet in het publieke verslag op te nemen (en wel, waar nodig, in notulen). Op die manier kan je de drempel naar de kiezers zo laag mogelijk houden. Het is immers al ingewikkeld genoeg om het contact tussen OR en de collega’s te leggen en behouden.
Daar komt bij dat, als iemand een verslag met de buitenwereld zou willen delen, dit nog steeds kan, ook als het verslag niet rechtstreeks op intranet staat.
Tenslotte schatten wij in dat de door jou voorgestelde werkwijze ook extra werk oplevert. Iemand (vermoedelijk de AS) moet de informatieverzoeken beoordelen. Wie heeft er recht op? Dit vastleggen en vervolgens uitzoeken betekent een hogere drempel, en dat is weer niet ‘eenvoudig en efficiënt’, vergeleken met een blik op intranet.
Kortom: wij hebben het grote vermoeden dat wat je voorstelt niet binnen de wet past, en ook meer praktische nadelen dan voordelen heeft.